Zó leert een jonge orang-oetan wat hij kan eten

In dit artikel:

Jonge orang-oetans moeten leren welke voedselbronnen in het regenwoud veilig en voedzaam zijn. Dat is belangrijk, omdat volwassen dieren bijna 250 soorten voedsel eten tussen duizenden mogelijke bronnen, waarvan sommige giftig zijn. Ze worden doorgaans pas rond hun achtste zelfstandig en zijn in hun ontwikkeling sterk afhankelijk van hun moeder.

Een internationaal onderzoeksteam volgde 21 wilde Sumatraanse orang-oetans vanaf hun geboorte tot ongeveer 8,5 jaar. In ruim 4.700 uur aan observaties registreerden de onderzoekers meer dan 7.000 momenten waarop de dieren leerden door soortgenoten te observeren of zelf voedselbronnen te onderzoeken en uit te proberen.

Sociaal leren kwam bij alle dieren vaker voor dan individueel experimenteren, soms tot vijf keer zo vaak. Volgens onderzoeker Caroline Schuppli is zelf voedsel testen riskant voor jonge dieren die nog groeien en weinig energie kunnen missen. Het is veiliger om bekende rolmodellen, zoals hun moeder, te observeren. Tegelijk bleken de twee leervormen elkaar te versterken: na veel observeren gingen jonge orang-oetans langer zelf op ontdekkingstocht, tot ruim 2,5 uur.

Jonge dieren die zowel veel observeerden als experimenteerden, hadden later als volwassene een breder dieet. Orang-oetans die minder leerden, hadden de minste voedselkeuze. Sociaal leren kan daardoor een deel van het individuele leren compenseren. De onderzoekers zien hierin nieuwe aanwijzingen voor de ontwikkeling van orang-oetanencultuur, maar willen nog onderzoeken of betere leerprestaties ook leiden tot meer energie, een betere overleving en meer voortplantingssucces.