Zo kan de aarde de dood van de zon overleven (en hoeven we ons zonnestelsel niet te verlaten)

In dit artikel:

Een nieuwe theoretische studie van natuurkundige Gabriel Harry onderzoekt hoe een zeer geavanceerde beschaving de aarde nog miljarden jaren bewoonbaar kan houden nadat de zon haar huidige levensfase heeft voltooid. Over ongeveer een miljard jaar zal de zon opzwellen tot een rode reus, waardoor de oceanen en atmosfeer van de aarde verdwijnen en de planeet mogelijk wordt opgeslokt. Later blijft een koude witte dwerg over en dooft de natuurlijke licht- en warmtebron van het zonnestelsel uit.

In plaats van naar een ander sterrenstelsel te verhuizen, zou de beschaving het zonnestelsel kunnen aanpassen. Een enorm zonnescherm bij de aarde moet het licht van de rode reus blokkeren. Door het scherm met een kabel en een contragewicht buiten de maanbaan te plaatsen, kan de benodigde omvang worden beperkt. Daarvoor zou materiaal nodig zijn van zowel Ceres als de maan.

De afgeschermde zon zou worden vervangen door kunstmatige energie uit fusiereactoren in de atmosfeer van Jupiter. Die zouden waterstof en helium gebruiken, waarna energie via lasers en relais naar de aarde wordt gestuurd. Volgens de studie bevatten Jupiter en de andere gasreuzen genoeg brandstof om de aarde ongeveer 9,1 miljoen miljard jaar van energie te voorzien.

Omdat de aarde ondanks het scherm te dicht bij de uitdijende zon blijft, moet haar baan geleidelijk worden vergroot. Dat kan volgens het plan met een voortdurende zuurstofdeeltjesbundel die vlak langs de planeet wordt gestuurd en via zwaartekracht energie overdraagt. Ook moet de aardkern kunstmatig warm worden gehouden. Dagelijks zou daarvoor ongeveer twee kilo antimaterie nodig zijn, die diep in de aarde met materie reageert en warmte produceert. Zo kunnen onder meer de platentektoniek en de geologische kringloop in stand blijven.

Op langere termijn kan een waterstofbundel bij Jupiter het hele zonnestelsel langzaam uit de gevarenzone van een toekomstige botsing tussen de Melkweg en Andromeda verplaatsen. De studie stelt dat blijven binnen één aangepast zonnestelsel minder energie en voorbereiding kan vergen dan interstellaire migratie en bovendien de beschaving bijeenhoudt.

Het scenario zou de aarde tot circa 9,1 miljoen miljard jaar actief en voorzien van kunstmatig daglicht kunnen houden, zelfs nadat de laatste natuurlijke sterren zijn gedoofd. De voorgestelde technologie bestaat echter nog lang niet en het onderzoek, dat is goedgekeurd voor publicatie in de Journal of the British Interplanetary Society, blijft een speculatieve maar natuurkundig onderbouwde verkenning.