Zes bijzondere dieren met hoorns

In dit artikel:

Hoorns komen niet alleen voor bij bekende zoogdieren. Zes minder voor de hand liggende dieren laten zien hoe uiteenlopend zulke uitsteeksels kunnen zijn.

Mannelijke Oost-Afrikaanse driehoornkameleons hebben felgroene lichamen en drie hoorns, waarmee ze rivalen uit hun boom proberen te duwen. De soort leeft oorspronkelijk in de hooglanden van Kenia en Tanzania, maar ook op Hawaï, waar hij na ontsnappingen in 1972 een populatie vormde. Vrouwtjes hebben geen hoorns en brengen volledig gevormde jongen ter wereld.

De kleurrijke Phanaeus vindex-kever gebruikt zijn chitinehoorn om mestholen te graven en concurrenten te bestrijden. Dominante mannetjes hebben doorgaans grotere hoorns dan ondergeschikte exemplaren. Bij de Aziatische hoornkikker bestaan de hoorntjes boven de ogen uit huid. Ze hebben geen afzonderlijke functie, maar versterken de gelijkenis met een blad en dienen zo als camouflage.

De ongeveer 90 centimeter lange anioema, of horned screamer, draagt een losse keratinehoorn op de schedel. Die groeit voortdurend, maar de punt breekt geregeld af. De precieze functie is onbekend; mogelijk helpt de hoorn bij partnerkeuze of het herkennen van soortgenoten. De rups van Citheronia regalis heeft grote oranje uitsteeksels van harde huid. Daarmee schrikt ze roofdieren af en maakt ze, wanneer dat nodig is, een zoemend geluid. De rups kan 15 centimeter lang worden.

Tot slot heeft de 30 tot 50 centimeter lange hoornadder vergroeide schubben boven de ogen. De giftige slang leeft in de Sahara, op het Arabisch Schiereiland en in de Levant. Haar hoorns en zandkleurige schutkleur helpen haar onopvallend te blijven, terwijl een beet zwelling en misselijkheid kan veroorzaken.