Winston Churchill won een Nobelprijs, maar niet voor de vrede

In dit artikel:

Winston Churchill begon zijn loopbaan niet alleen als militair, maar ook als schrijver. Als 22-jarige luitenant diende hij aan de noordwestgrens van Brits-Indië, waar hij verslag deed van gevechten met lokale stammen. Die ervaringen verwerkte hij in artikelen voor The Daily Telegraph en later in zijn eerste boek, dat verscheen toen hij 23 was.

Hoewel Churchill vooral bekendstaat om zijn toespraken en zijn rol tijdens de twee wereldoorlogen, schreef hij gedurende zijn leven 43 boeken. Vooral tussen 1929 en het uitbreken van de Tweede Wereldoorlog had hij op zijn landgoed Chartwell tijd om zich intensief op schrijven te richten. Hij werkte volgens een vast ritme: uitslapen, kranten lezen en brieven schrijven, waarna hij zijn teksten al wandelend dicteerde aan assistenten. Historici hielpen bij het verzamelen en bespreken van bronnen. ’s Avonds en vaak tot diep in de nacht werkte hij verder, afgewisseld met uitgebreide maaltijden en alcoholische dranken.

Zijn historische werken en zijn retorische verdediging van menselijke waarden leverden hem uiteindelijk de Nobelprijs voor Literatuur op. Churchill werd vanaf 1946 21 keer voor die prijs genomineerd en won in 1953, toen hij voor de tweede keer premier van het Verenigd Koninkrijk was. Voor de Nobelprijs voor de Vrede werd hij slechts twee keer voorgedragen. Daarmee is hij de enige staatsman die een Nobelprijs in een andere categorie dan vrede won. Churchill reisde niet naar Stockholm om de prijs op te halen vanwege een belangrijke conferentie; zijn vrouw Clementine nam de onderscheiding namens hem in ontvangst.