Wilde bijen blijken dol op 'compensatienatuur'

In dit artikel:

Wilde bijen blijken opvallend goed te gedijen in graslanden die zijn aangelegd als compensatie voor natuur die elders verdween door bijvoorbeeld woningbouw of wegenaanleg. Onderzoekers van Wageningen University vergeleken twintig van zulke natuurcompensatiegebieden met twintig vergelijkbare graslanden van Staatsbosbeheer verspreid over Nederland en telden daar wilde bijen, zweefvliegen, bloemen en plantensoorten.

De uitkomst was verrassend positief voor de bijen: in de compensatiegebieden kwamen ruim twee keer zoveel wilde bijen voor en ook troffen de ecologen er meer bijensoorten aan dan in de referentiegebieden. Voor zweefvliegen zagen ze geen duidelijk verschil. Opvallend was dat het totale aantal bloemen- en plantensoorten ongeveer gelijk bleef, maar dat de samenstelling van de bloemen verschilde. Juist die verschuiving kan belangrijk zijn, omdat sommige bloemen veel aantrekkelijker zijn voor wilde bijen dan andere.

Een buitenstaander, ecoloog Jonas Lembrechts van de Universiteit Utrecht, wijst erop dat veel van deze gebieden nog jong zijn. Daardoor kunnen er eerst veel soorten binnenkomen, terwijl later door toenemende concurrentie sommige soorten weer verdwijnen. Natuurcompensatie werkt volgens de onderzoekers alleen goed als gebieden zorgvuldig worden aangelegd, goed worden gevolgd en actief beheerd blijven. De bevindingen gelden bovendien alleen voor graslanden, waar herstel relatief snel gaat; in bossen, heide en duinen is het resultaat veel onzekerder.