Waterstof uit zeewater is nu wél haalbaar: vloeibaar metaal en zonlicht doen al het werk
In dit artikel:
Onderzoekers van de University of Sydney hebben een nieuwe methode ontwikkeld om direct uit zoet- en zeewater groene waterstof te maken met alleen zonlicht en vloeibaar gallium. De bevindingen, gepubliceerd in Nature Communications, tonen dat kleine deeltjes gallium die net boven kamertemperatuur smelten in water gesuspendeerd lichtgevoelig reageren: aan het metaaloppervlak ontstaat een oxidatiereactie waarbij waterstof (H2) vrijkomt en gallium oxideert tot galliumoxyhydroxide.
Belangrijke eigenschappen van de techniek: er is geen externe elektrische stroom, geen gezuiverd water en geen dure katalysatoren nodig. Het systeem behaalt volgens de onderzoekers een maximale efficiëntie van ongeveer 12,9% en werkt zowel met zee- als met zoetwater. Cruciaal is ook de circulariteit: het gevormde galliumoxyhydroxide kan teruggereduceerd worden naar gallium en opnieuw ingezet, waardoor materiaalverlies beperkt blijft en schaalbaarheid realistischer wordt.
Projectleiders zoals Kourosh Kalantar-Zadeh en Luis Campos benadrukken dat vloeibare metalen eerder weinig onderzocht zijn voor waterstofproductie; hun werk laat zien dat gallium praktische voordelen biedt en commercieel interessant kan worden. Het team bouwt nu aan een mid-scale reactor om de technologie onder realistische omstandigheden te testen.
De potentiële toepassingen zijn breed: de methode is vooral aantrekkelijk voor kustregio’s, afgelegen eilanden en gebieden met weinig zoetwater maar veel zon en zee — voorbeelden genoemd zijn Australië, delen van Afrika en Zuidoost-Azië. Voor Nederland biedt de aanpak mogelijkheden voor offshore waterstoffabricage (bijv. gekoppeld aan windparken) zonder extra druk op zoetwaterreserves.
Hoewel de techniek veelbelovend is en de productieketen van waterstof goedkoper en eenvoudiger zou kunnen maken, moet ze nog op grotere schaal worden bewezen. Opschaling, beschikbaarheid en kosten van gallium, en de technische integratie in bestaande energie-infrastructuren blijven punten om te onderzoeken. Als de pilotfase succesvol verloopt, kan deze methode echter een praktische en schaalbare route naar groene waterstof openen, met lagere kosten en een kleinere ecologische voetafdruk dan veel bestaande technieken.