Waterstof krijgt onverwachte concurrent: onderzoekers zetten in op ijzer

In dit artikel:

Duitse onderzoekers van het Karlsruhe Institute of Technology zien ijzerpoeder als een onverwacht maar veelbelovend alternatief voor waterstof in de energietransitie. In een studie in *Chem Circularity* stellen zij dat fijn ijzer veilig, goedkoop en eenvoudig te vervoeren is, en bovendien kan dienen als CO₂-vrije energiedrager voor grootschalige opslag.

Het idee werkt als een oplaadbare brandstof: ijzerpoeder wordt verbrand en geeft daarbij warmte af, terwijl het verandert in ijzeroxide. Die warmte kan elektriciteit opwekken via stoomturbines. Daarna kan het “roestige” product met groene waterstof, gemaakt met overtollige wind- en zonne-energie, weer worden omgezet in bruikbaar ijzerpoeder. Volgens de onderzoekers gebeurt dat zonder uitstoot van koolstofdioxide of andere schadelijke stoffen.

Een belangrijk voordeel is dat ijzerpoeder veel minder kwetsbaar is dan waterstof, dat onder hoge druk of extreem koud moet worden opgeslagen. IJzer kan in gewone containers of schepen worden vervoerd, wat het aantrekkelijk maakt om duurzame energie over grote afstanden te verplaatsen, bijvoorbeeld vanuit zonnige of winderige regio’s.

Daarnaast kan het bestaande kolencentrales een tweede leven geven. Omdat ijzer zich bij verbranding vergelijkbaar gedraagt als steenkool, hoeven niet alle onderdelen van een centrale vervangen te worden; vooral de verbrandingsinstallatie zou aangepast moeten worden. Uit berekeningen met het model PERSEUS tot 2050 blijkt wel dat ijzer waterstof niet vervangt, maar vooral aanvult: waterstof blijft nuttig voor snelle energielevering, terwijl ijzer juist geschikt lijkt voor langdurige en seizoensgebonden opslag.