Wat is de sleutel om een pokerface aan te leren?

In dit artikel:

Gezichtsuitdrukkingen verraden vaak onbewust wat mensen voelen of denken. Volgens neurowetenschapper en schrijver Dean Burnett komt dat doordat gezichts- en lichaamstaal grotendeels aangeboren en universeel zijn. Culturele verschillen bestaan wel, maar emoties zoals verrassing en angst leiden bij mensen over de hele wereld vaak tot vergelijkbare uitdrukkingen.

Dat heeft een belangrijke sociale en evolutionaire functie. Wie ziet dat anderen bang kijken, kan daaruit afleiden dat er gevaar dreigt en zich voorbereiden op vluchten of vechten. Ook in alledaagse situaties geven gezichten voortdurend feedback. Een oprechte lach moedigt iemand bijvoorbeeld aan om door te gaan met een grap, terwijl ongemak of afkeuring juist het gedrag kan bijsturen.

Tegelijkertijd zijn mensen zelf meestal minder goed in het verbergen van hun emoties dan ze denken. Zelfs een poging om beleefd te glimlachen terwijl je je ongemakkelijk voelt, kan worden opgemerkt. Onze hersenen zijn volgens Burnett gevoelig voor subtiele signalen en herkennen vaak ook het innerlijke conflict tussen oprechtheid en beleefdheid. Dat hoeft niet altijd negatief te zijn: doen alsof je een flauwe grap waardeert, kan sociaal prettiger zijn dan openlijke afkeuring.

Een overtuigende pokerface is wel mogelijk, vooral in voorspelbare situaties. Pokerspelers kunnen zich op bekende uitkomsten voorbereiden en hun reacties vooraf onder controle brengen. Bij een totaal onverwachte gebeurtenis, zoals een meteorietinslag, valt die beheersing waarschijnlijk weg. Wie minder snel door zijn gezicht wil worden verraden, kan zich daarom vooraf voorstellen wat er mogelijk gebeurt, al werkt die strategie niet altijd bij onverwachte of ongemakkelijke situaties.