Wat deze dodoschedel ons vertelt over de uitgestorven reuzenduif

In dit artikel:

Een internationaal onderzoeksteam onder leiding van wetenschappers van de University of Lethbridge onderzocht de twee wereldwijd bekende complete schedels van de uitgestorven dodo (Raphus cucullatus). Eén exemplaar bevindt zich in het Natural History Museum Denmark, het andere in het Oxford University Museum of Natural History. Met CT-scans reconstrueerden de onderzoekers onder meer de hersenholtes en vergeleken zij de schedels met die van de verwante rodriguessolitaire en levende duifachtigen.

De anatomie levert aanwijzingen dat de dodo mogelijk niet alleen overdag, maar ook tijdens de ochtend- en avondschemering actief was. Ook had de vogel waarschijnlijk een relatief sterk reukvermogen en gebruikte hij de bovenkant van zijn snavel mogelijk om tastprikkels waar te nemen. De onderzoekers benadrukken dat schedelanatomie geen volledig beeld van gedrag kan geven, maar dat de vergelijking van beide complete schedels belangrijke nieuwe informatie oplevert.

De studie ontkracht bovendien het hardnekkige beeld van de dodo als domme vogel. Er zijn geen aanwijzingen voor verminderde cognitieve vermogens ten opzichte van andere duifachtigen. Zijn afwijkende zintuiglijke eigenschappen waren waarschijnlijk het resultaat van miljoenen jaren evolutie op een geïsoleerd eiland. Het Oxford-exemplaar was vermoedelijk door Nederlandse zeelieden met een geweer gedood; dodo’s werden in de zeventiende eeuw geregeld gegeten.