Waarom zijn sommige mensen altijd te laat?

In dit artikel:

Hedderik van Rijn, hoogleraar cognitie- en neurowetenschappen aan de Rijksuniversiteit Groningen, legt uit waarom sommige mensen structureel te laat komen en wat daar wél aan te doen is. Volgens hem hebben we geen mentale minutenklok: naast een biologische 24-uursritme ontbreekt in onze cognitieve beleving een nauwkeurige interne teller voor korte tijdsintervallen. Tijdsbesef vereist actieve aandacht; wie voortdurend op de klok let ervaart tijd trager, wie diep in een activiteit opgaat (in een “flow”) verliest snel zicht op verstreken tijd en raakt daardoor eerder in tijdnood.

Veel te laat komen komt volgens Van Rijn niet zozeer door een fout in het tijdsbesef zelf, maar door de manier waarop mensen ermee omgaan. Een veelgemaakte fout is proberen een betere schatter van duur te worden; praktischer zijn kleine strategieën en hulpmiddelen. Suggesties zijn: alarmen of herinneringen instellen die aangeven wanneer je moet vertrekken of spullen moet pakken, eerder vertrekken inplannen, en concreet bijhouden hoe lang dagelijkse taken werkelijk duren (wat vaak langer blijkt dan gedacht). Zo kun je je planning realistischer maken, ook al kun je tijd subjectief nooit volledig objectief ervaren.

Van Rijn benadrukt dat als iemand punctualiteit niet belangrijk vindt, daar weinig aan te veranderen valt. Voor wie wél op tijd wil komen zijn eenvoudige gedragsaanpassingen en technologie meestal effectiever dan het trainen van een interne klok.