Waarom volwassen kinderen breken met hun ouders: deze studie legt bloot wat eraan voorafgaat

In dit artikel:

Volwassen kinderen verbreken het contact met hun ouders meestal niet na één ruzie, maar na jaren van slechte behandeling, moeizame communicatie of grensoverschrijdend gedrag. Dat blijkt uit interviews die socioloog Rin Reczek van The Ohio State University in 2023 hield met 68 volwassenen uit de Verenigde Staten die geen contact meer hadden met minstens één ouder. Hun familiegeschiedenis werd vanaf de jeugd tot het moment van de breuk besproken.

Volgens Reczek botst daarbij het traditionele idee van ‘verplichte verwantschap’ met een andere kijk op familie. Niet de biologische band, maar de kwaliteit van de relatie — met ruimte voor veiligheid, respect, verantwoordelijkheid en wederkerigheid — wordt dan bepalend. De deelnemers wilden familie niet zomaar opgeven, maar stelden juist hoge eisen aan wat een gezonde familieband zou moeten zijn.

Na de breuk verloren veel deelnemers het idee van familie niet, maar gaven ze er een andere invulling aan. 57 van de 68 geïnterviewden beschreven hoe vrienden, huisgenoten, gemeenschapsleden, collega’s, de ouders van vrienden, eigen kinderen of andere familieleden een belangrijkere rol kregen. Keuze en vertrouwen werden daarbij belangrijker dan bloedbanden.

Therapie bleek volgens de deelnemers vooral te helpen bij het verwerken van pijn en het herkennen van gezonde relaties; therapeuten zouden hen doorgaans niet tot een breuk hebben aangezet. Ook het krijgen van eigen kinderen kon een keerpunt zijn, omdat ouders daarmee hun eigen jeugd opnieuw beleefden en hun kinderen wilden beschermen tegen vergelijkbare ervaringen. De studie benadrukt zo vooral hoe mensen na familievervreemding hun familie opnieuw vormgeven.