Waarom krokodillen wel twee massa-extincties overleefden (en de niet-vliegende dinosauriërs niet)

In dit artikel:

Krokodilachtigen overleefden de asteroïde-inslag van 66 miljoen jaar geleden waarschijnlijk mede doordat ze warme leefgebieden volgden. Terwijl stof en as het zonlicht blokkeerden, bleven rond de evenaar en in de subtropen gebieden bestaan waar de dieren konden overleven. Daardoor stierven niet alle krokodilachtigen uit, in tegenstelling tot de niet-vliegende dinosauriërs.

Onderzoekers van University College London kwamen tot die conclusie na analyse van meer dan 7000 fossielen, gegevens over ruim 400 levende en uitgestorven soorten en computermodellen van klimaatveranderingen over de afgelopen 245 miljoen jaar. Uit het onderzoek, gepubliceerd in Science Advances, blijkt dat krokodilachtigen zich tijdens warme perioden naar koudere gebieden verspreidden, maar bij afkoeling weer naar de tropen terugkeerden. Rond 50 miljoen jaar geleden kwamen ze zelfs voor op het toen ijsvrije Antarctica.

Simulaties van de periode na de inslag laten zien dat hun leefgebied bij een afname van maximaal 10 procent van het zonlicht grotendeels geschikt bleef. Alleen bij een veel extremere vermindering van 15 procent zouden wereldwijd alle geschikte gebieden verdwijnen. Ook andere kenmerken hielpen vermoedelijk, zoals hun geringe energiebehoefte, kleine lichaamsgrootte en gevarieerde voedselkeuze.

De onderzoekers zien in deze geschiedenis ook een les voor het heden. Krokodilachtigen en andere soorten kunnen klimaatverandering alleen volgen als ze nieuwe leefgebieden kunnen bereiken. Wegen, landbouw en steden versplinteren die routes echter steeds verder, waardoor aanpassing aan een opwarmende aarde moeilijker wordt.