Waarom kortetermijnstudies een vertekend beeld kunnen geven van uitstervingsrisico's

In dit artikel:

Een internationaal onderzoek onder leiding van Wageningen University & Research laat zien dat het antwoord op de vraag welke zoogdieren het grootste uitstervingsrisico lopen, sterk afhangt van de tijdschaal die je gebruikt. De onderzoekers combineerden cameravalbeelden met fossielgegevens en verspreidingsdata van 210 zoogdiersoorten op 64 locaties in Afrika, Azië en Noord- en Zuid-Amerika, over een periode van 130.000 jaar. Daaruit blijkt dat soorten met een groot lichaam, kleine hersenen, een vleesetend dieet, een lange generatietijd en een leven op de grond op de lange termijn vaker uitsterven. Die patronen komen op mondiale, regionale en lokale schaal grotendeels overeen. Als dezelfde soorten worden beoordeeld met alleen recente cameravalgegevens, ontstaat echter een ander beeld: dan lijken bijvoorbeeld soorten met grotere hersenen of grote, langzaam voortplantende zoogdieren juist minder kwetsbaar. Volgens de onderzoekers komt dat waarschijnlijk doordat cameravallen vaak in beschermde gebieden staan en vooral een kortetermijnmomentopname geven. De studie, gepubliceerd in Science Advances, benadrukt dat historische en moderne gegevens samen nodig zijn om biodiversiteitsverlies goed te begrijpen en natuurbeleid beter te onderbouwen.