Waarom keizerin Sisi een anker op haar lichaam liet tatoeëren

In dit artikel:

Oostenrijkse keizerin Elisabeth (1837-1898), beter bekend als Sisi, wordt vaak voorgesteld als een sprookjesachtige vorstin. In werkelijkheid voelde zij zich ongelukkig aan het Weense hof, waar de vele regels botsten met haar vrije jeugd op het Beierse platteland. Haar huwelijk met keizer Frans Jozef I, die ook haar volle neef was, bracht haar volgens het artikel vooral beklemming.

Zodra ze de kans kreeg, ontvluchtte Sisi het hof voor reizen naar onder meer Madeira en Korfoe. Ze verlangde sterk naar de zee en vergeleek zichzelf liever met een gevangen zeemeeuw dan met een feeënkoningin. Tijdens stormen zocht ze juist het dek op: terwijl anderen binnenbleven vanwege de ruwe zee, liet zij zich aan een stoel vastbinden om de golven te ervaren. Tegen haar Griekse reisgenoot Christomanos zei ze dat ze dit deed zoals Odysseus, omdat de golven haar lokten.

Sisi had daarnaast uiteenlopende interesses. Ze verzamelde foto’s van aantrekkelijke vrouwen, deed fanatiek aan lichaamsbeweging en hield zich bezig met voorspellingen. Ook bezocht ze graag psychiatrische instellingen om met patiënten te praten en nieuwe behandelingen te volgen. In 1871 vroeg ze haar man zelfs om een volledig ingericht psychiatrisch ziekenhuis als verjaardagscadeau, maar kreeg uiteindelijk alleen een sieraad.

Haar liefde voor de zee zou mogelijk zijn vastgelegd in een anker-tatoeage op haar schouder. Haar dochter Marie Valerie schreef daarover in 1888, maar ander bewijs ontbreekt. Sisi liet de tatoeage nooit publiek zien en verscheen na haar veertigste bovendien nog maar zelden op portretten.

Haar leven eindigde uiteindelijk bij het water. In september 1898 werd Sisi in Genève, vlak voordat ze een veerboot naar Montreux wilde nemen, door de Italiaanse anarchist Luigi Lucheni met een scherpe vijl in het hart gestoken. Ze liep nog aan boord, maar zakte kort daarna in elkaar en stierf zonder weer bij bewustzijn te komen. Het Meer van Genève was het laatste water dat ze zag. Daarmee kwam haar wens om dicht bij de zee te sterven gedeeltelijk uit, al was het meer geen oceaan.