Waarom je juist wel de schil moet eten

In dit artikel:

Vezels zijn belangrijk voor een goede stoelgang, een stabielere bloedsuikerspiegel en een kleinere kans op bepaalde aandoeningen. Toch krijgen veel mensen er te weinig van binnen. Volwassen vrouwen tot 50 jaar hebben gemiddeld minstens 24 gram vezels per dag nodig, mannen 30 gram; bij een hoge energiebehoefte kan dat oplopen tot 50 gram.

Onderzoekers van King’s College London onderzochten twaalf groente- en fruitsoorten en bekeken ook delen die meestal in de afvalbak belanden. Vooral schillen, zaden en kernen blijken vaak rijk aan vezels. Bij ananas bevatten schil en kern samen rauw 4,5 keer zoveel vezels als het vruchtvlees. Bij flespompoen leveren schil, zaden en kern samen 3,5 keer zoveel vezels als alleen het vruchtvlees. Ook kiwischil en de kern, zaden en het steeltje van paprika bevatten relatief veel vezels. Broccolistam en bepaalde delen van venkel vormen uitzonderingen.

Ook bij alledaagse producten kan ongeschild eten verschil maken. Een appel met schil bevat ongeveer 2,7 gram vezels tegenover 1,9 gram zonder schil; bij een peer gaat het om 5 tegenover 2,9 gram. Ter vergelijking: een snee volkorenbrood bevat 2,3 gram vezels.

Het Voedingscentrum waarschuwt echter om niet zomaar alle schillen en plantendelen te eten. Sommige delen zijn niet meegenomen in de veiligheidsbeoordeling van bestrijdingsmiddelen, waardoor blootstelling mogelijk groter is. Bovendien kan ananasschil moeilijk verteerbaar zijn en buikklachten veroorzaken. Pitten van onder meer appels, abrikozen en kersen kunnen bij grote hoeveelheden zelfs giftig zijn. Wie eetbare schillen wil proberen, kan beter beginnen met goed gewassen appel, peer, aardappel, wortel, courgette, pompoen en paprika; biologisch geteelde producten verdienen daarbij de voorkeur.