Waarom je beter geen white of pink noise kunt luisteren tijdens het slapen

In dit artikel:

Een recente studie van de University of Pennsylvania (VS) laat zien dat white of pink noise—populair als slaapmasker—niet per se gunstig is voor de slaap en soms zelfs schadelijker dan omgevingsgeluid alleen. Onderzoekers lieten 25 volwassenen (21–41 jaar) gedurende een week in een slaaplaboratorium slapen onder verschillende condities: een stille controlenacht, nacht met vliegtuiggeluiden, nacht met pink noise, nacht met zowel pink noise als vliegtuiggeluiden, en nacht met foam-oordopjes plus vliegtuiggeluiden. Elke ochtend vulden deelnemers vragenlijsten en tests in om slaapkwaliteit en alertheid te meten.

White en pink noise bestaan uit alle hoorbare frequenties; white noise klinkt als radio-ruis, pink noise is dieper en wordt vergeleken met regen. Deze ruis wordt vaak gebruikt om storende geluiden zoals buren of verkeer te maskeren. Uit het experiment bleek echter dat die ruis niet onschuldig is: nachtelijke vliegtuiggeluiden alleen verminderden de N3-slaap (de diepste slaapfase) met gemiddeld 23 minuten. Pink noise had vooral effect op de REM-slaap—de droomfase—die bij de testpersonen bijna 19 minuten korter duurde. De combinatie van pink noise en vliegtuiggeluiden was het slechtst: zowel N3 als REM namen af en deelnemers waren die nacht gemiddeld 15 minuten langer wakker en gaven aan lichter geslapen te hebben.

Foam-oordopjes presteerden het beste: ze compenseerden bijna volledig voor de negatieve effecten van de vliegtuiggeluiden, tot een geluidsniveau van ongeveer 65 decibel (vergelijkbaar met een levendig gesprek vlak naast je bed). Er werden geen dure noise-cancelling-koptelefoons gebruikt—simpel schuim bleek effectief.

Omdat REM-slaap belangrijk is voor emotionele verwerking en geheugen, kan herhaalde verstoring op termijn leiden tot geheugenproblemen en stemmingswisselingen. Een enkele nacht met minder REM is geen ramp, maar wie structureel op pink noise vertrouwt om sneller in slaap te vallen, doet er goed aan alternatieven te overwegen: oordopjes, geluidsdemping of het aanpakken van de bron van lawaai. Bij aanhoudend geluidsniveau boven circa 65 dB kan serieusere maatregelen, zoals betere isolatie of verhuizen, nodig zijn.