Waarom herkent iemand met Alzheimer soms nog wel je stem maar niet meer je gezicht?

In dit artikel:

Alzheimer tast meestal eerst het geheugen aan, maar bij een zeldzame variant kunnen mensen juist vroeg problemen krijgen met het herkennen van gezichten. Ze zien hun naasten wel, maar kunnen niet meer koppelen wie ze zijn. Stemmen en andere kenmerken, zoals een bril, tatoeages of lichaamshouding, worden soms nog wel herkend.

Volgens Wiesje van der Flier, neuropsycholoog en directeur-bestuurder van Alzheimer Nederland, begint alzheimer vaak in de hippocampus en verspreidt de ziekte zich daarna naar andere hersengebieden. Bij Posterior Cortical Atrophy (PCA) worden vooral de achterste delen van de hersenen aangetast, waardoor het visuele systeem informatie uit de ogen niet goed meer verwerkt. De ogen zelf functioneren dan nog wel. Het niet herkennen van gezichten heet prosopagnosie en kan ook ontstaan door bijvoorbeeld een herseninfarct.

Deze vorm van alzheimer is zeldzaam. Vaker verliezen mensen pas in een later stadium het vermogen om dierbaren te herkennen, doordat de ziekte steeds meer hersenfuncties aantast. Alzheimer is de meest voorkomende vorm van dementie; ongeveer 70 procent van de mensen met dementie heeft alzheimer.

Naasten kunnen proberen herkenbare uiterlijke kenmerken te gebruiken, maar dat helpt bij alzheimer niet altijd omdat het hele visuele systeem kan worden aangetast. Van der Flier adviseert daarom vooral om jezelf bij binnenkomst duidelijk aan te kondigen, bijvoorbeeld door te zeggen wie je bent. Dat kan helpen om iemand nog langer te laten begrijpen met wie diegene te maken heeft.