Waarom afvallen zo moeizaam gaat: je vetweefsel onthoudt overgewicht

In dit artikel:

Opruimcellen in vetweefsel kunnen volgens Japans onderzoek een soort blijvende herinnering aan obesitas ontwikkelen. Door overgewicht raakt het genetische knip- en plakproces in deze afweercellen ontregeld. Die fout bleef bij muizen in meer dan de helft van de gevallen bestaan nadat zij waren afgevallen, waardoor de cellen dode vetcellen minder goed opruimden.

Een belangrijk gevolg is dat er minder inosine vrijkomt. Deze signaalstof stimuleert vetcellen om opgeslagen vet af te breken. Door het slechte opruimwerk vertraagt daardoor ook de vetverbranding, wat kan verklaren waarom sommige dieren moeilijker afvallen dan andere.

De onderzoekers ontdekten dat een gen voor een soort grijparm door de fout een verkeerde, ingekorte variant produceert. Die variant klontert samen met de normale grijparm, waardoor die de celwand niet bereikt. Bij muizen konden de onderzoekers dit herstellen met dagelijkse inosine-injecties of met een klein stukje kunstmatig erfelijk materiaal dat de verkeerde variant blokkeerde. De dieren ruimden daarna meer dode cellen op en verloren sneller buikvet.

Ook in buikvet van mensen zagen de onderzoekers hetzelfde verband: hoe hoger de BMI, hoe zwakker het signaal van het betrokken eiwit. Het menselijke onderzoek omvatte echter slechts 38 personen en laboratoriumproeven met gekweekte cellen. Omdat het meeste bewijs van muizen komt en alleen dieren met het defect reageerden, is verder onderzoek nodig voordat een behandeling voor mensen mogelijk is.