Vogels verdwijnen zelfs op plekken waar hun leefgebied wel goed beschermd is

In dit artikel:

Onderzoekers van Michigan State University, Oklahoma State University en het Minnesota Department of Natural Resources volgden van 2008 tot en met 2023 vogels op veertig beschermde locaties in het westen van Minnesota. Ze bezochten staatsparken, natuurgebieden en beschermd particulier land tijdens het broedseizoen en registreerden daar 33 vogelsoorten die in prairies leven.

De kans om een van deze soorten aan te treffen daalde in zestien jaar gemiddeld met 22 procent. Vooral prairiespecialisten gingen achteruit: vier van de acht soorten die vrijwel volledig van dit landschap afhankelijk zijn, werden aanzienlijk minder vaak gezien. Ook algemenere soorten, zoals de treurduif en epauletspreeuw, namen af. Verder werden onder meer de Savannahgors, zeggewinterkoning en bartrams ruiter minder vaak waargenomen.

De achteruitgang is opvallend omdat de onderzochte gebieden tot de beste overgebleven prairiegebieden van de Verenigde Staten behoren. De omvang en vorm van natuurgebieden bleken slechts bij enkele soorten een duidelijke rol te spelen. Weersomstandigheden tijdens het broedseizoen hadden meer invloed; zo leek een nat seizoen de afname van de Savannahgors tijdelijk af te remmen.

Volgens de onderzoekers komt de bescherming onder druk te staan doordat natuurgebieden vaak klein en geïsoleerd zijn. In Minnesota is nog minder dan 2 procent over van de oorspronkelijke prairie, die ooit ongeveer een derde van de staat besloeg. Door dit historische habitatverlies kunnen populaties nog jarenlang aanwezig blijven, terwijl ze op termijn toch niet levensvatbaar blijken: een verschijnsel dat biologen ‘extinction debt’ noemen.

Beschermde gebieden blijven volgens de onderzoekers belangrijk, maar zijn alleen mogelijk niet genoeg. Een bredere aanpak is nodig, waarbij ook landbouw- en veeteeltgebieden geschikter worden gemaakt voor vogels. Boeren en veehouders kunnen daarin een belangrijke rol spelen.