Vikinggraven onthullen: familieleden lagen vaak niet in hetzelfde graf

In dit artikel:

Nieuw DNA-onderzoek van Stockholm University werpt nieuw licht op middeleeuwse vikingsgraven in Zweden. Uit het DNA van 142 mensen uit de 9e tot 12e eeuw, afkomstig van de begraafplaatsen van Sigtuna, Västerhus en Fjälkinge, blijkt dat mensen die samen in één graf lagen meestal géén directe familie van elkaar waren. Zelfs bij graven met een volwassene en een kind bleek de veronderstelling van ouder en kind vaak onjuist.

De studie, gepubliceerd in *Science Advances*, laat zien dat begraven niet alleen draaide om bloedverwantschap. Mogelijk speelden sociale status, plaats binnen de gemeenschap of religieuze regels een grotere rol bij wie samen werd bijgezet. Archeologen konden dat vroeger moeilijk zeker weten, maar met oud DNA kunnen zulke aannames nu direct worden getest.

Opvallend is ook dat kinderen in de begraafrituelen vaak niet apart werden behandeld: op Västerhus volgden jongens en meisjes hetzelfde ruimtelijke patroon als volwassen mannen en vrouwen. De onderzoekers vonden daarnaast een bijzonder voorbeeld in de zogenoemde ‘Lady 56’ uit Västerhus, een jonge vrouw die genetisch te koppelen was aan meerdere familieleden die verspreid over het kerkhof lagen. In haar graf lag bovendien een jakobsschelp, een teken dat zij waarschijnlijk een pelgrimstocht naar Santiago de Compostela had gemaakt.