Vijftien uur kijken in het verre verleden: Hubble's meesterwerk NGC 7038

In dit artikel:

De Hubble-ruimtetelescoop heeft een gedetailleerde opname gemaakt van het spiraalstelsel NGC 7038, op ongeveer 220 miljoen lichtjaar afstand in het sterrenbeeld Indiaan. Daarvoor verzamelde Hubble vijftien uur lang licht. De lange belichting onthult naast de spiraalarmen ook talrijke sterren en achtergrondstelsels.

NGC 7038 is belangrijk voor de astronomie omdat het helpt de kosmische afstandsladder te kalibreren. Met Hubble’s Wide Field Camera 3 onderzochten astronomen in dit stelsel zowel type 1a-supernova’s als Cepheïden, twee methoden waarmee afstanden in het heelal worden bepaald. Die gegevens zijn nodig om de Hubble-constante te berekenen, de maat voor de uitdijingssnelheid van het heelal.

De metingen dragen bij aan de Hubble-spanning: de steeds nauwkeuriger bepaalde uitdijingssnelheid wijkt af van de waarde die uit de kosmische achtergrondstraling wordt afgeleid. Dat verschil kan wijzen op hiaten in het begrip van donkere materie of donkere energie, of op onbekende deeltjes of krachten in het vroege heelal.

NGC 7038 is daarnaast een intermediair balkspiraalstelsel van het type SAB(s)c. De zwakke centrale balk, los gewonden spiraalarmen en beperkte centrale verdikking plaatsen het stelsel tussen gewone spiraalstelsels en duidelijke balkspiraalstelsels. De opname combineert zo visuele schoonheid met gegevens die van belang zijn voor fundamenteel kosmologisch onderzoek.