Van sprint naar marathon

In dit artikel:

Thomas Staes (26), voormalig topswemmer en nu onderzoeker bij SCK CEN, VITO en de Universiteit Antwerpen, gebruikt dezelfde gedrevenheid waarmee hij ooit in het zwembad uitblonk in zijn wetenschappelijke carrière. Tijdens zijn master chemie in Antwerpen kreeg hij onverwacht de vraag om een doctoraat te starten onder begeleiding van professor Vera Meynen. Hoewel hij zichzelf eerder in een praktischer beroep zag, sprong het onderzoek naar systemen die radioactieve isotopen kunnen scheiden hem meteen aan, omdat het kan bijdragen aan nieuwe kankerbehandeling met Bismuth-213, een veelbelovende vorm van doelgerichte alfadeeltjestherapie.

Zijn selectie voor een prestigieuze beurs van het Fonds Wetenschappelijk Onderzoek kwam niet uit het niets: Staes had al een opvallend traject achter de rug als topsporter. Op jonge leeftijd behaalde hij al zwemsuccessen, maar de combinatie van topsport en studie bleek in België moeilijk haalbaar. Via een sportbeurs in de Verenigde Staten kon hij toch zijn bachelor chemie combineren met intensieve training. Daar ontdekte hij een systeem waarin sport en opleiding sterk worden ondersteund.

Die loopbaan kende ook een zware tol. Door een aangeboren afwijking in combinatie met jarenlange belasting versleten zijn heupen volledig, waardoor zijn professionele zwemcarrière vroeg eindigde. Zijn masterperiode in Antwerpen werd daardoor een fase van herstel en verwerking, maar ook van doorzetten. Staes noemt zijn doctoraat nu zijn grootste uitdaging, al ziet hij het als een logisch vervolg op alles wat eraan voorafging: eerst in het water, nu in het lab.

Naast onderzoek blijft sport belangrijk, maar vandaag vooral als gezonde uitlaatklep. Toch sluit hij toekomstige grote doelen niet uit, met zelfs een marathon in het verschiet. Zijn blik blijft gericht op de lange termijn: ooit wil hij kunnen zeggen dat hij vanaf het begin meewerkte aan een therapie die veel kankerpatiënten helpt.