Tim Snapt Het: waarom we eindeloos vergaderen

In dit artikel:

De recente uitval van websites van onder meer DigiD, MijnOverheid, de Tweede Kamer en ziekenhuizen door ernstige PHP-lekken laat zien hoe menselijke besluitvorming organisaties kan verlammen. Hoewel de stichting achter PHP al in 2024 vermoedde dat er problemen waren, werden oplossingen vertraagd door onder meer een stroperig besluitvormingsproces.

In vergaderingen kunnen verschillende visies tot een patstelling leiden. De ene bestuurder wil een acuut probleem snel met externe hulp oplossen, terwijl een collega pleit voor een bredere langetermijnaanpak. Omdat beiden sterk geloven dat zij gelijk hebben, zien ze de ander als slecht geïnformeerd of kortzichtig. Psycholoog Lee Ross noemt dit naïef realisme: mensen ervaren hun eigen oordeel als objectief en dat van anderen als gebaseerd op meningen. De escalatie van commitment maakt terugkomen op een eerder standpunt bovendien steeds moeilijker, zeker wanneer daar al tijd en reputatie in zijn geïnvesteerd.

Een voorzitter kan de impasse doorbreken door te voorkomen dat deelnemers zich ingraven en door de discussie niet te laten draaien om de vraag wie gelijk heeft. Zo kan de organisatie sneller tot een gezamenlijke oplossing komen. Zonder zo’n aanpak blijven teams, net als slecht werkende computersoftware, hangen in herhaling en besluiteloosheid.