Tijdens de Koude Oorlog ontwikkelde een Canadees bedrijf een militaire 'ufo'

In dit artikel:

Na de Tweede Wereldoorlog ontwikkelde Avro Canada tijdens de Koude Oorlog de VZ-9AV Avrocar: een ronde, schotelvormige vliegmachine die verticaal moest kunnen opstijgen en landen. Het ontwerp begon in 1952 met Canadese steun, maar werd vanaf 1958 gefinancierd door het Amerikaanse leger en de luchtmacht. Die hadden verschillende doelen: het leger zag een laagvliegend transport- en verkenningstoestel voor gebieden zonder wegen, terwijl de luchtmacht een snelle, radararme VTOL-jager voor ogen had.

De ongeveer 5,5 meter brede Avrocar had twee cockpits en drie straalmotoren die een centrale ventilator aandreven. Die blies lucht naar de rand van het toestel en vervolgens naar beneden. Door het grondeffect ontstond vlak boven de bodem een luchtkussen, waarop de Avrocar op 30 tot 60 centimeter hoogte redelijk kon zweven en bewegen als een soort hovercraft.

Op grotere hoogte moest de ronde romp zelf als vleugel functioneren, maar die overgang naar normale vlucht mislukte. Boven ongeveer 90 centimeter werd het toestel instabiel: het ging rollen en schommelen en was nauwelijks bestuurbaar. De eerste vrije vlucht vond plaats op 12 november 1959. De topsnelheid bleef steken op circa 56 kilometer per uur en zakte na aanpassingen zelfs naar 37 kilometer per uur. In 1961 werd het project stopgezet. De twee gebouwde prototypes zijn bewaard in Amerikaanse luchtvaart- en legermusea.