Stapritme voorspelt overlijdensrisico, maar expert waarschuwt: "Geen advies voor alle ouderen"

In dit artikel:

Brits onderzoek laat zien dat het gemiddelde aantal stappen per minuut tijdens het dagelijks leven ongeveer even goed samenhangt met het overlijdensrisico van ouderen als hun wandelsnelheid tijdens een korte test. De onderzoekers volgden 4.067 deelnemers uit de langlopende Whitehall II-studie, die in 2012-2013 gemiddeld 69 jaar oud waren. Zij deden eerst drie korte wandelingen op hun normale tempo en droegen daarna negen dagen een bewegingsmeter aan de pols. In de bijna twaalf jaar follow-up overleden 739 deelnemers.

Zowel een hogere testsnelheid als een hoger dagelijks stapritme hing samen met een lager risico op overlijden. Per 0,3 meter per seconde hogere wandelsnelheid was het risico 23 procent lager; per tien extra stappen per minuut in het dagelijks leven 17 procent. De voorspellende waarde van beide metingen verschilde nauwelijks. Het stapritme leverde echter geen extra informatie op bovenop bestaande gezondheidsfactoren, zoals leeftijd, roken, overgewicht en chronische aandoeningen. De wandeltest deed dat wel.

Volgens hoogleraar Marjolein Visser is de korte wandeltest waarschijnlijk nauwkeuriger. Een polsmeter kan armbewegingen ten onrechte als lopen registreren en meet bovendien stapritme, niet wandelsnelheid. De studie toont alleen een verband en bewijst niet dat sneller lopen de levensduur verlengt. Ook waren de deelnemers vooral gezonde, witte Britse mannen, waardoor de resultaten niet zonder meer voor alle ouderen gelden. Wel kunnen een wandeltest en een bewegingsmeter elkaar aanvullen: de eerste is eenvoudig en goedkoop, de tweede meet gedrag over meerdere dagen. De onderzoekers willen de bevindingen in andere bevolkingsgroepen toetsen. Loop- en krachttraining kunnen volgens Visser de wandelsnelheid en onder meer het valrisico verbeteren.