Schommelingen in de tijd kunnen het mysterie van de zwaartekracht oplossen

In dit artikel:

Natuurkundigen denken dat een nieuwe benadering van zwaartekracht mogelijk een uitweg biedt uit een van de grootste problemen in de natuurkunde: hoe de algemene relativiteitstheorie en de quantumtheorie met elkaar te verenigen. De theorie, ontwikkeld door Jonathan Oppenheim van University College London, heet post-quantumzwaartekracht en gaat er juist vanuit dat zwaartekracht en ruimtetijd níét zelf uit quantumdeeltjes bestaan.

Volgens dit idee is de ruimtetijd een doorlopende, gladde structuur, maar vertoont de tijd op heel kleine schaal onvoorspelbare schommelingen. Die minieme willekeur zou verklaren waarom quantumverschijnselen gelden voor kleine deeltjes, terwijl grotere systemen zich klassieker gedragen. Oppenheim noemt het idee zelf controversieel, maar benadrukt dat het wel testbaar is — iets wat veel andere theorieën over quantumzwaartekracht niet zijn.

De eerste experimenten om deze voorspellingen te meten worden inmiddels voorbereid, al kan het nog tientallen jaren duren voordat de benodigde meetapparatuur gevoelig genoeg is. Als de theorie klopt, zou dat grote gevolgen hebben: niet alleen voor ons begrip van zwaartekracht, maar ook voor de manier waarop natuurkundigen kijken naar tijd, ruimte en de fundamenten van de werkelijkheid.