Runner's high: kan hardlopen uitgroeien tot een ongezonde verslaving?

In dit artikel:

De runner’s high is het plotselinge gevoel van euforie, rust en mentale helderheid dat sommige mensen tijdens of na langdurige inspanning ervaren. Vaak ontstaat dit pas na geruime tijd hardlopen, wanneer vermoeidheid en pijn tijdelijk naar de achtergrond verdwijnen. Niet iedere sporter krijgt ermee te maken en het gebeurt ook niet bij elke training. Genetische aanleg, conditie, slaap, psychische gesteldheid, verwachtingen en individuele gevoeligheid voor bepaalde lichaamseigen stoffen spelen een rol.

Endorfine helpt stress en pijn te verminderen, maar lijkt niet de belangrijkste oorzaak van het euforische gevoel. Daarvoor worden vooral anandamiden verantwoordelijk gehouden. Deze stoffen maken deel uit van het endocannabinoïdesysteem, dat onder meer angst kan verminderen en gevoelens van rust en welzijn kan oproepen. Anandamide werkt belonend, maar veroorzaakt op zichzelf geen lichamelijke afhankelijkheid zoals nicotine dat doet.

Toch kan intensief sporten, net als gokken of gamen, uitgroeien tot een gedragsverslaving. Dat risico ontstaat vooral wanneer iemand voortdurend de high probeert op te zoeken en daardoor afspraken, werk of andere verantwoordelijkheden verwaarloost. Sporten blijft in het algemeen gezond en verlaagt onder meer het risico op hart- en vaatziekten, maar extreem veel trainen kan juist schadelijk worden. De runner’s high is daarom vooral een aangename, onvoorspelbare bijkomstigheid die niet valt af te dwingen of in te plannen.