Rode reuzen met een diefstalachtig verleden verraden hun magneetveld

In dit artikel:

Nieuwe modellen van onderzoekers van het Institute of Science and Technology Austria (ISTA) bieden een oplossing voor het raadsel van onderdrukte steroscillaties bij rode reuzen. Bij sommige van deze sterren zijn dipoolgemengde modi, trillingen die tot diep in de kern doordringen, nauwelijks zichtbaar. Eerder werd aangenomen dat extreem sterke magneetvelden dit veroorzaakten, maar het bleef onduidelijk hoe zulke velden konden ontstaan.

De onderzoekers, onder leiding van doctoraatsstudent Nicolas Muntean en wetenschapper Lisa Bugnet, onderzochten daarom of de voorgeschiedenis van een ster een rol speelt. Met het opensourceprogramma MESA simuleerden zij rode reuzen die massa van een begeleidende ster hadden opgenomen, evenals sterren die zich zonder zo’n gebeurtenis hadden ontwikkeld. Sterren met massa-inname bleken bij hetzelfde totale gewicht veel gevoeliger voor magneetvelden. Bij sterren zwaarder dan ongeveer 1,6 keer de massa van de zon kan die gevoeligheid meerdere malen groter zijn.

De modellen passen bij de waargenomen trillingspatronen van twee kandidaatsterren, KIC 4350501 en KIC 9508757. Daarmee laten ze zien dat onderdrukte oscillaties niet noodzakelijk wijzen op uitzonderlijk sterke magneetvelden, maar ook het gevolg kunnen zijn van een veranderd inwendig evenwicht na massaoverdracht of een samensmelting.

De studie, gepubliceerd in Astronomy & Astrophysics, benadrukt dat sterrenmodellen rekening moeten houden met hun vormingsgeschiedenis. Als die verkeerd wordt ingeschat, kan de afgeleide magneetveldsterkte volgens de onderzoekers tot 25 procent afwijken. Dat heeft ook gevolgen voor het bepalen van eigenschappen zoals de leeftijd van sterren.