Prehistorische mensen sleepten 25 ton steen over 18 kilometer en dit is waarom

In dit artikel:

De drie megalieten van de Devil’s Arrows bij Boroughbridge in Noord-Yorkshire zijn ongeveer 18 kilometer verplaatst vanuit Brimham Rocks in de Pennine-heuvels. Dat blijkt uit onderzoek naar zirkoon- en apatietkorrels in het zandsteen. De stenen, vermoedelijk opgericht in de late steentijd of vroege bronstijd, bestaan uit een grofkorrelige steensoort die niet voorkomt in de directe omgeving. Daardoor was al duidelijk dat ze van elders moesten komen.

Onderzoekers mochten vanwege de monumentenbescherming geen steengruis afnemen. In plaats daarvan verzamelden ze met plakband losse zandkorrels van de zuilen. Vervolgens dateerden en vergeleken ze 236 zirkoonkorrels. Het mineralenpatroon kwam vrijwel exact overeen met dat van Brimham Rocks, terwijl de eerder voorgestelde bron Plumpton Rocks op 13 kilometer afstand niet overeenkwam. Ook apatiet ondersteunde de conclusie.

Dezelfde methode werd toegepast op een brug over de rivier de Tutt en op het vijftiende-eeuwse Battle Cross Monument. Historische bronnen melden dat een verdwenen megaliet in de brug was verwerkt; een andere zou voor het kruis zijn gebruikt. De korrels uit beide bouwwerken pasten eveneens bij de drie nog overeind staande stenen.

Volgens de onderzoekers kozen de prehistorische bouwers dus bewust voor Brimham Rocks, hoewel een bruikbare rots dichterbij lag. Het gebied kan vanwege zijn opvallende rotstorens en nabijgelegen prehistorische rotskunst een bijzondere symbolische betekenis hebben gehad. Bovendien splijt het gesteente daar van nature in lange blokken, een praktische vorm voor staande stenen. Symboliek en praktisch gemak kunnen de keuze hebben bepaald.