Paddo-onderzoek onderuitgehaald: vijf labs vinden dan toch geen blijvend effect bij muizen

In dit artikel:

Een samenwerkingsverband van vijf onderzoekslabs van UC Berkeley, UCSF en Stanford heeft onderzocht of psilocybine, de werkzame stof in paddo’s, muizen langdurig minder angstig, somber of asociaal maakt. De onderzoekers gaven de dieren dezelfde dosis en lieten ze identieke gedragstests uitvoeren, onder meer voor angst, motivatie, sociale interactie en aangeleerde vrees.

Een dag na de toediening verschilden de behandelde muizen niet van muizen die geen psilocybine hadden gekregen. Eerder gevonden effecten, zoals een verbetering van sociaal gedrag bij volwassen muizen, werden evenmin teruggevonden. Kort na de injectie was wel duidelijk dat de stof effect had: de muizen schudden met hun kop, werden angstiger in open ruimtes en reageerden minder sterk op een aangeleerd angstgeluid. Die direct meetbare reacties willen de onderzoekers verder gebruiken om de betrokken hersencircuits te bestuderen.

De resultaten laten ook zien waarom studies in één laboratorium niet altijd voldoende betrouwbaar zijn. Hoewel alle labs hetzelfde protocol volgden, vonden twee groepen in een depressietest wel een gunstig effect en drie andere niet. Kleine studies met toevallig positieve uitkomsten krijgen bovendien sneller aandacht en worden vaker gepubliceerd, wat een te optimistisch beeld kan geven.

Volgens psycholoog Michiel van Elk van de Universiteit Leiden zegt de studie niet dat psilocybine niet kan helpen bij mensen. Muizentests vormen geen betrouwbaar model voor een complexe aandoening als depressie, en de beleving en context van een psychedelische ervaring zijn bij mensen moeilijk met dierproeven te vergelijken. De onderzoekers pleiten daarom voor meer samenwerkingen tussen laboratoria. Het aanvankelijke enthousiasme over psychedelica als therapie maakt volgens Van Elk momenteel plaats voor een noodzakelijke correctie.