Opruimen van zombiecellen kan tekenen van ouderdom tegengaan

In dit artikel:

Onderzoekers van Stanford hebben bij oudere muizen een verstoord opruimsysteem voor senescente, of ‘zombieachtige’, cellen hersteld. Daardoor werden de dieren minder broos, minder ontstekingsgevoelig en cognitief sterker dan leeftijdsgenoten.

De studie, geleid door biomedicus Katrin Andreasson, vergeleek jonge en oude muizen en vond in de oudere dieren meer senescente neutrofielen in onder meer lever, milt en beenmerg. Normaal ruimen macrofagen zulke afgedankte immuuncellen op, maar dat proces blijkt met de leeftijd te verslechteren door overactiviteit van de signaalstof prostaglandine E2 en de EP2-receptor op macrofagen.

Door het EP2-systeem genetisch te verzwakken, of met een experimenteel medicijn te blokkeren, konden oude muizen zombiecellen beter opruimen. Dat leidde tot minder vetophoping, minder spierverlies, minder ontsteking, betere mobiliteit en betere prestaties op geheugentests. Volgens onafhankelijke onderzoekers is dit opvallend, omdat het lichaam niet werd geholpen door zombiecellen direct te doden, maar door het eigen afvalopruimsysteem te herstellen.

Ook in menselijk weefsel zagen de onderzoekers een vergelijkbaar patroon: bij ouderen waren EP2-signalen sterker en zaten meer senescente neutrofielen in de lever. Dat is hoopgevend, maar nog geen bewijs dat dezelfde aanpak bij mensen werkt. De onderzoekers willen nu nagaan of dit mechanisme ook een rol speelt bij ouderdomsziekten zoals alzheimer.