Op welke leeftijd trouwen geeft de grootste kans op een echtscheiding?

zaterdag, 31 januari 2026 (13:11) - Quest.nl

In dit artikel:

Relatieonderzoeker Laura Sels (Universiteit Gent) zet vraagtekens bij het simpele idee dat er één ideale trouwleeftijd bestaat. In westerse landen is de gemiddelde leeftijd bij het eerste huwelijk de voorbije decennia duidelijk opgeschoven: mensen studeren langer, beginnen later met werken, wonen vaak eerst samen en krijgen later kinderen. Daardoor is trouwen steeds vaker een bewuste stap later in een relatie in plaats van het begin van volwassenheid. “Het huwelijk is niet langer het startpunt van het volwassen leven,” stelt Sels.

Studies over het verband tussen trouwleeftijd en echtscheiding geven geen eenduidig beeld. Sommige onderzoeken vinden een lineair verband (hoe jonger je trouwt, hoe hoger het scheidingsrisico), andere tonen een U-vorm (hoog risico bij heel jong trouwen, laag rond eind twintig/begin dertig, lichte stijging daarna). Die verschillen komen deels doordat onderzoekers verschillende landen, generaties en meetmethodes gebruiken, en omdat leeftijd vaak samenhangt met andere factoren: opleiding, inkomen, religie en eerdere relatiegeschiedenis.

Zeer jong trouwen — bijvoorbeeld op late tienerleeftijd of vroege twintig — gaat doorgaans samen met een hoger risico op scheiding, maar leeftijd is zelden de directe oorzaak. Jong trouwen kan samengaan met risicofactoren (minder financiële zekerheid, lagere opleiding) maar ook met beschermende elementen: in sommige religieuze of culturele gemeenschappen remt sociale druk op scheiding het uiteenvallen van huwelijken. Andersom hebben mensen die later trouwen gemiddeld meer opleiding en stabieler werk, wat stress verlaagt — en stress is een sterke voorspeller van relatieproblemen. Ook het hebben van kinderen verhoogt vaak de drempel om te scheiden.

Sels benadrukt dat relatie-uitkomsten vooral bepaald worden door wat partners tussen elkaar doen: hoe ze stress en conflicten hanteren, elkaar steunen en gezamenlijke investeringen doen. Stabiliteit (lang samenblijven) is bovendien niet hetzelfde als tevredenheid; koppels kunnen lang bij elkaar blijven zonder gelukkig te zijn.

Kort gezegd: er is geen magische leeftijd die succesvolle huwelijken garandeert. Belangrijker dan datumstempels zijn socio-economische omstandigheden en vooral de kwaliteit van de interactie tussen partners — communicatie, conflictmanagement, gedeelde doelen en emotionele steun. Voor wie wil investeren in duurzame relaties klinken die aspecten als zinvoller dan het streven naar een “perfecte” trouwleeftijd.