Onderzoekers creëren historische geuren om het verleden tot leven te brengen

In dit artikel:

Geurhistoricus Caro Verbeek laat zien dat geuren een steeds grotere rol spelen in de geschiedschrijving en musea. Volgens haar werden historische gebeurtenissen lang vooral visueel benaderd, terwijl geur juist veel kan zeggen over hoe mensen het verleden beleefden. Verbeek, verbonden aan de Vrije Universiteit Amsterdam en het Kunstmuseum Den Haag, onderzoekt historische geuren en verwerkt die in tentoonstellingen. Zo hielp ze in 2017 bij een Rijksmuseum-presentatie rond De slag bij Waterloo, waarbij bezoekers het schilderij konden bekijken terwijl ze een speciaal samengesteld veldslagparfum roken.

Het artikel benadrukt dat oorlogen bijzonder geurige gebeurtenissen waren. Verbeek wijst erop dat soldaten in de Eerste Wereldoorlog in hun dagboeken vaak meer schreven over de stank van de loopgraven dan over hun verwondingen. Bij Waterloo zou een mix van paardenzweet, buskruit, natte aarde, bloed en eau de cologne hebben gehangen. Napoleon Bonaparte gebruikte zelf een sterke geur, Aqua Mirabilis, vergelijkbaar met 4711, en droeg die zelfs in zijn laars omdat hij erg gevoelig was voor vieze lucht en men destijds dacht dat slechte geuren ziekte konden veroorzaken. Om historische geuren zo geloofwaardig mogelijk te reconstrueren, ontwikkelt Verbeek zogeheten scentscapes: geurlandschappen die een periode of gebeurtenis oproepen zonder bezoekers te overweldigen.