Niet zo sociale kinderen die veel alleen spelen, zijn gelukkiger dan je denkt

In dit artikel:

Alleen spelen betekent niet automatisch dat een kind eenzaam of ongelukkig is. Dat blijkt uit onderzoek van de University of Georgia onder 473 leerlingen uit groep 6 en 7 van basisscholen in de Amerikaanse staat Georgia. De kinderen beantwoordden vragen over hun behoefte om erbij te horen, hun vriendschappen en hun positie in de klas. Ook beoordeelden ze welke klasgenoten graag alleen spelen maar wel goed met anderen kunnen omgaan.

Kinderen die het belangrijk vonden om erbij te horen, maar soms bewust alleen speelden, waren doorgaans tevreden over hun vriendschappen en hun plek in de groep. Ze konden voor zichzelf kiezen, maar gingen ook geregeld in op uitnodigingen om mee te doen. Daardoor bleven ze verbonden met hun klasgenoten en wisten ze dat ze later opnieuw konden aansluiten.

Kinderen voor wie erbij horen minder belangrijk was, waren minder tevreden over hun sociale relaties. Zij sloegen uitnodigingen mogelijk vaker af, waardoor klasgenoten hen minder vaak vroegen en een gevoel van uitsluiting kon ontstaan. Ook kinderen die door hun klasgenoten als weinig sociaal werden gezien, waren vaker ontevreden over hun positie in de klas, hoewel ze soms wel goede individuele vriendschappen hadden.

Volgens de onderzoekers is het daarom belangrijk om onderscheid te maken tussen vrijwillig alleen spelen en echte sociale isolatie. Ouders en leerkrachten hoeven een kind dat graag alleen is niet direct in een grote groep te plaatsen. Een klein groepje met vergelijkbare interesses kan helpen, net als het af en toe aannemen van een uitnodiging. Sociale contacten en deelname aan groepsactiviteiten blijven belangrijk om relaties en sociale vaardigheden te onderhouden.