Niet alle dieren hebben navels (maar deze verrassend genoeg wél)

In dit artikel:

Een navel is het litteken dat ontstaat nadat de navelstreng, die een foetus via de placenta van voeding voorziet, bij de geboorte wordt afgeknipt. Daardoor hebben vooral dieren die in de buik van hun moeder groeien een navel, maar die regel kent opvallende uitzonderingen.

De meeste zoogdieren hebben een navel, ook honden, katten, cavia’s, walvissen en dolfijnen. Eierleggende zoogdieren, zoals het vogelbekdier en de mierenegel, hebben er geen. Ook buideldieren ontwikkelen geen navel: hun jongen worden zeer klein geboren en groeien verder in de buidel. Vogels en reptielen hebben strikt genomen evenmin een navel, al kan bij vogels een klein litteken achterblijven op de plek waar de verbinding met de dooierzak zat.

Onder vissen bestaan eveneens uitzonderingen. Sommige haaien, waaronder de stierhaai, citroenhaai en enkele hamerhaaien, zijn levendbarend. Hun jongen krijgen via een placenta en navelstreng voeding, waardoor ze tijdelijk een navel hebben die later grotendeels verdwijnt.

Bij mensen zijn navels opvallender dan bij de meeste dieren, waarschijnlijk door de relatief dikke navelstreng en het gebrek aan lichaamsbeharing op de buik. Mensapen komen nog het dichtst in de buurt; olifanten en neushoorns hebben door hun grote lichaamsformaat eveneens opvallende navels. Het eten van de placenta na de geboorte komt bij onder meer honden, katten en varkens voor, maar voor vermeende gezondheidsvoordelen bij mensen bestaat geen bewijs en gezondheidsinstanties raden het af.