Niet alle bijensoorten blijken even goed te kunnen zien

In dit artikel:

Onderzoekers van Lund University en de University of Adelaide hebben ontdekt dat kleine bijensoorten soms even scherp kunnen zien als veel grotere bijen. Ze onderzochten hommels en drie solitaire bijensoorten door de elektrische signalen van afzonderlijke fotoreceptoren in hun ogen te meten. De bijen moesten op een scherm kleine bewegende objecten onderscheiden van de achtergrond.

Alle onderzochte soorten presteerden beter dan werksters van de honingbij. Vooral de kleine, blauwgrijs gebandeerde solitaire bij Amegilla murrayensis viel op: haar zicht was vergelijkbaar met dat van honingbijdarren. Darren hebben uitzonderlijk goed zicht nodig om tijdens paringsvluchten koninginnen te vinden en te achtervolgen.

De studie, gepubliceerd in Proceedings of the National Academy of Sciences, laat zien dat grotere ogen en meer of grotere facetten niet automatisch tot beter zicht leiden. A. murrayensis bereikt zijn prestaties onder meer dankzij weinig achtergrondruis in de fotoreceptoren, waardoor zwakke signalen van kleine objecten beter zichtbaar blijven. Andere soorten leggen juist meer nadruk op het waarnemen van fijne details.

Volgens de onderzoekers heeft evolutie meerdere oplossingen voor scherp zicht voortgebracht. De resultaten waarschuwen daarom tegen het gebruik van de honingbij als model voor alle circa 20.000 bijensoorten. De compacte, efficiënte ogen van A. murrayensis kunnen bovendien inspiratie bieden voor camera’s in robots en drones.