Nederlandse waterbouw beschermt New Orleans, maar voor hoelang nog?

In dit artikel:

New Orleans staat voor een groeiend veiligheidsprobleem: de zeespiegel stijgt, de bodem daalt en de beschermende wetlands verdwijnen. De dijken en stormvloedkeringen die na orkaan Katrina mede door Nederlandse bedrijven zijn ontworpen en gebouwd, beschermen de stad voorlopig, maar de vraag is of ze een relatieve zeespiegelstijging van één tot twee meter aankunnen.

De Zweeds-Nederlandse geoloog Torbjörn Törnqvist, verbonden aan Tulane University, waarschuwde in Nature Sustainability dat New Orleans op lange termijn rekening moet houden met vijf tot zeven meter zeespiegelstijging. Volgens hem wordt het technisch onmogelijk de stad blijvend te beschermen. Hij pleit daarom nu al voor ‘managed retreat’: een geplande verhuizing, zodat een chaotische evacuatie waarbij vooral kwetsbare inwoners worden getroffen kan worden voorkomen.

Zijn waarschuwing leidde tot onrust en kritiek. Burgemeester Helena Moreno stelt dat de studie sterk steunt op speculatieve langetermijnscenario’s en weinig praktische oplossingen biedt. Veel inwoners voelen zich bovendien diep verbonden met de cultuur en geschiedenis van New Orleans en zien vertrek niet als een aanvaardbare optie.

Geoloog Marc Hijma van Deltares vindt Törnqvists scenario echter niet onrealistisch. Hij wijst op het Eemien, ongeveer 120.000 jaar geleden, toen temperaturen vergelijkbaar waren met die van nu en de zeespiegel zes tot negen meter hoger lag. Door de huidige, veel hogere CO2-concentratie kan de opwarming sneller verlopen. Hoewel het smelten van ijskappen eeuwen kan duren, steeg de zeespiegel na de laatste ijstijd al tot een meter per eeuw. Volgens Hijma moet New Orleans daarom rekening houden met een forse stijging, ook al blijft het tempo onzeker.