Mysterieus zeewezen dat nog nooit gezien is (maar wel gehoord)

In dit artikel:

Blue 52 is de bijnaam van een vermoedelijke walvis die onderzoekers al sinds 1989 horen, maar nog nooit hebben gezien. De Amerikaanse marine registreerde de opvallende roep voor het eerst met een onderwatermicrofoon in de noordelijke Stille Oceaan, voor de kust van Californië. De naam verwijst naar de frequentie van ongeveer 52 hertz, veel hoger dan de gebruikelijke tonen van baleinwalvissen.

Volgens oceaanexpert Nathalie Houtman van het Wereld Natuurfonds gaat het waarschijnlijk om een blauwe vinvis, een gewone vinvis of mogelijk een hybride. Een onbekende soort kan niet volledig worden uitgesloten, maar voor geen van die verklaringen is bewijs. De hoge toon kan een aanpassing aan de omgeving zijn, of afkomstig zijn van een vrijwel verdwenen walvispopulatie.

Blue 52 werd jarenlang ‘de eenzaamste walvis ter wereld’ genoemd, maar inmiddels zijn op twee locaties gelijktijdig 52-hertzgeluiden geregistreerd. Er zijn dus minstens twee dieren met deze roep. Hun afwijkende stem betekent bovendien niet automatisch dat andere walvissen hen niet kunnen horen of begrijpen. Baleinwalvissen leven van nature grotendeels solitair.

Het dier vinden is moeilijk omdat walvissen meestal onder water blijven, grote afstanden afleggen en de unieke roep slechts af en toe wordt geregistreerd. Ook is onzeker of de geluiden steeds van hetzelfde dier komen: een walvis kan tientallen jaren leven, maar de signalen kunnen ook van meerdere dieren of nakomelingen afkomstig zijn. Als het om een blauwe vinvis gaat, zou het unieke vlekkenpatroon op de huid identificatie mogelijk maken.

Het mysterie is volgens Houtman vooral relevant vanwege de bedreigingen in het leefgebied. Scheepvaart voor de Californische kust veroorzaakt onderwaterlawaai en vergroot de kans op aanvaringen. Onderzoek naar Blue 52 kan meer inzicht geven in walvissen en de gevolgen van menselijke activiteit op zee, wat hun bescherming kan verbeteren.