Mysterieus skelet uit Westminster Abbey heeft eindelijk een naam

In dit artikel:

Een eeuwenoud skelet uit een stenen sarcofaag bij Westminster Abbey is mogelijk dat van een middeleeuwse abt. De sarcofaag werd in 1820 toevallig opgegraven en in 1869 officieel onderzocht. De inscriptie verwijst naar Valerius Amandinus, een rijke Brit die tussen 300 en 400 leefde, maar het skelet blijkt veel jonger te zijn. Een groot kruis op het deksel, dat vermoedelijk in de tiende of elfde eeuw werd aangebracht, wijst erop dat de Romeinse kist later opnieuw werd gebruikt.

Nieuw onderzoek identificeerde de resten als die van een man die 35 tot 49 jaar oud was en ongeveer 1,75 meter lang werd. Koolstofdatering plaatst zijn overlijden tussen 987 en 1052. Daardoor komen vooral twee voormalige leiders van het benedictijnse klooster in beeld: abt Ælfwig, die rond 1020 stierf, en zijn opvolger Wulnoth, die in 1049 overleed. Archeoloog Warwick Rodwell acht Ælfwig iets waarschijnlijker, omdat hij al monnik van Westminster was.

Op de bodem van de sarcofaag vonden onderzoekers bovendien de afdruk van een vergane houten kist, omgeven door een laag kalk. De man werd dus waarschijnlijk eerst in een houten kist begraven en daarna in de oudere Romeinse sarcofaag geplaatst. De opvallende begrafenis past bij iemand met een hoge positie binnen het klooster.

Mogelijk stond de sarcofaag oorspronkelijk in de oude abdijkerk. Tijdens de uitbreiding van Westminster Abbey door koning Hendrik III werd hij rond 1258 verplaatst naar de binnenplaats van de nieuwe sacristie. De precieze identiteit blijft onzeker, maar het onderzoek laat zien hoe middeleeuwse monniken een Romeins graf hergebruikten om een belangrijke voorganger te eren. De sarcofaag is te bekijken in de Queen’s Diamond Jubilee Galleries.