MIT-uitvinding haalt drinkbaar water uit lucht: 45x efficiënter dan zonnewarmte én werkt in minuten
In dit artikel:
Onderzoekers van het Massachusetts Institute of Technology (MIT) hebben een nieuwe methode ontwikkeld om water uit luchtvochtigheid te winnen door ultrasone trillingen te gebruiken in plaats van verhitting. In een recent artikel in Nature Communications beschrijven ze een actuator — een platte keramische ring die bij hoge frequenties (ultrasoon) trilt — waarmee watermoleculen uit vochtabsorberende AWH-materialen losgeschud worden. De vibraties verbreken de zwakke bindingen tussen water en het sorptiemateriaal, waarna de vrijgekomen druppels via een ring met micro-nozzles naar een opvangreservoir vallen.
De techniek werkt in enkele minuten en maakt het mogelijk veel meer cycli per dag uit te voeren dan conventionele, zon-gedreven AWH-systemen. Volgens de onderzoekers levert deze aanpak een efficiëntie die tot 45 keer hoger ligt dan traditionele thermische methoden. Hoewel het systeem stroom verbruikt, is dat relatief weinig: een klein zonnepaneel zou genoeg vermogen kunnen leveren om het apparaat off-grid te laten draaien.
MIT stelt zich uiteindelijk een compact, raamkozijn‑achtig toestel voor dat in vrijwel elk klimaat drinkwater kan produceren. Zulke apparaten zouden aantrekkelijk zijn voor droge gebieden, afgelegen dorpen zonder waterleiding, noodsituaties, defensie-eenheden, onderzoeksposten en tiny houses buiten het net. Wereldwijd hebben ruim 2 miljard mensen beperkte toegang tot veilig drinkwater; deze techniek biedt een potentieel duurzaam alternatief zonder chemicaliën en met beperkte milieu-impact.
Belangrijke technische punten: ultrasoon geluid (boven ~20 kHz) levert de specifieke energie en trillingspatronen om water uit sorbentmaterialen te verwijderen, en de opvang gebeurt mechanisch — niet via verdamping — wat tijd en energie spaart. De onderzoekers noemen snelheid, lage energiebehoefte en eenvoudige bouw als kernvoordelen.
Of de uitvinding op grote schaal toepasbaar wordt hangt af van opschaling, kosten, betrouwbaarheid en levensduur van materialen. Hoofdonderzoeker Svetlana Boriskina benadrukt dat het uiteindelijk draait om hoeveel water per dag geoogst kan worden: hogere cycles per dag betekenen aanzienlijk grotere opbrengst. De bevindingen vormen daarmee een veelbelovende stap richting flexibele, schaalbare atmospherische waterwinning.