Laatste megacomponent bereikt ITER: bouw van 's werelds grootste fusiereactor gaat beslissende fase in

In dit artikel:

ITER heeft op 2 oktober in Saint-Paul-lès-Durance, Zuid-Frankrijk, het negende en laatste segment van het enorme vacuümvat ontvangen. Daarmee zijn alle grote onderdelen voor de kern van ’s werelds grootste kernfusie-experiment op locatie en verschuift de nadruk van fabricage naar assemblage.

Het vacuümvat vormt het stalen hart van de donutvormige tokamak. Daarin moet plasma van ongeveer 150 miljoen graden Celsius door magnetische velden worden opgesloten. De negen sectoren vormen samen een vat van 19,4 meter breed en circa 5.200 ton zwaar, dat ook een veiligheidsbarrière tegen radioactief materiaal vormt. Europa bouwde vijf sectoren en Zuid-Korea vier; het Europese productieprogramma duurde zestien jaar.

De onderdelen moeten met uitzonderlijke precisie worden samengevoegd en voldoen aan de eisen van de Franse nucleaire toezichthouder. ITER-directeur Pietro Barabaschi verwacht dat de montage volgens de nieuwe planning kan doorgaan. De levering betekent echter niet dat ITER binnenkort elektriciteit produceert: het blijft een onderzoeksinstallatie en er moeten nog veel systemen worden geïnstalleerd. Wel heeft Europa belangrijke industriële kennis en een toeleveringsketen voor toekomstige fusiemachines opgebouwd.