Kunstmatigeintelligentiemuziek: waarom is dat zo... net niet?

In dit artikel:

AI-muziek kan ongemakkelijk of zelfs griezelig aanvoelen doordat computerstemmen de biologische imperfecties van menselijke muziek missen. Bij zingen en spelen verschuiven ademhaling, stembanden en timing voortdurend een fractie; juist die afwijkingen ervaren we als bewijs van emotie en van een levend persoon. Wanneer een AI bijna menselijk klinkt, maar die lichamelijke signalen ontbreken, ontstaat een mismatch in ons brein. Dit is de zogenoemde uncanny valley, een effect dat de Japanse roboticus Masahiro Mori in 1970 beschreef: hoe menselijker een robot wordt, hoe sympathieker hij is, totdat hij bijna echt lijkt en juist afkeer oproept. Volgens Diederik geldt dat ook voor muziek. AI die zelfstandig een volledig nummer maakt, kan daardoor zielloos klinken. Makers kunnen de technologie wel gebruiken als regisseur of digitaal schetsboek, waarna menselijke muzikanten de partijen inspelen. Zo keren menselijke interactie en imperfectie terug, al blijft de vraag of muziek niet juist waardevol is omdat mensen haar samen maken.