Klinkt 'kiki' ook voor honden puntig? Volgens een proef met zeventig honden wel

In dit artikel:

Honden lijken, net als mensen, klanken spontaan aan vormen te koppelen. Dat blijkt uit onderzoek van een team onder leiding van de Universiteit van Parma onder zeventig honden. In het experiment zagen de dieren een ronde vlek en een puntige ster, terwijl ze de nonsensklank ‘bouba’ of ‘kiki’ hoorden. Bij ‘bouba’ keken ze langer naar de ronde vorm; bij ‘kiki’ richtten ze hun aandacht vaker op de ster en liepen ze daar ook vaker naartoe.

De onderzoekers gebruikten een AI-model om de kijkrichting van de honden vast te leggen. Om uit te sluiten dat de dieren onbewuste signalen van hun baasjes volgden, werden negentien honden opnieuw getest terwijl hun eigenaren via een koptelefoon naar rockmuziek luisterden. Ook toen koppelden de honden ‘bouba’ aan rond en ‘kiki’ aan puntig, al verdwenen in deze groep de algemene voorkeur voor de ster en de extra neiging om ernaartoe te lopen.

Volgens de onderzoekers kan de koppeling voortkomen uit eigenschappen van geluiden: rollende of vallende ronde voorwerpen maken vaak lagere, vloeiendere klanken, terwijl ‘kiki’ relatief hoge tonen bevat. De resultaten, samen met vergelijkbaar onderzoek bij pasgeboren kuikens, suggereren dat het bouba-kiki-effect mogelijk ouder is dan menselijke taal en voortkomt uit een algemene manier waarop hersenen zintuiglijke informatie verbinden. Het is nog onduidelijk of honden deze associaties gebruiken bij menselijke spraak of het leren van commando’s. Een vergelijking met wolven moet bovendien uitwijzen of hun langdurige omgang met mensen een rol speelt.