Jezelf terugtrekken als je ziek bent is evolutionair gezien supersociaal

In dit artikel:

Bij ziekte slaan niet alleen het lichaam maar ook het sociale gedrag alarm: onderzoek van wetenschappers aan het Massachusetts Institute of Technology naar zieke muizen laat zien dat afzondering een actief gedrag is, aangestuurd door het immuunsysteem. Wanneer het afweersysteem tegen een binnendringer tekeergaat, komt een scala aan boodschapperstofjes (cytokinen) vrij; één daarvan, IL‑1β, blijkt naar de hersenen te reizen en daar een specifieke groep neuronen te activeren. Dat leidt ertoe dat muizen uit eigen beweging bij de groep vandaan blijven, niet omdat ze te zwak zijn of worden weggestuurd.

Dit sluit aan bij eerder werk waaruit bleek dat gezonde muizen paringsgedrag staken als ze een zieke potentiële partner ruiken: gezonde dieren mijden zieke soortgenoten, terwijl zieke dieren zelf ook sociale contacten opzoeken vermijden. Evolutionair heeft dat voordeel omdat het de kans op verspreiding van ziekte verlaagt. Bij mensen kunnen vergelijkbare biologische processen — cytokinen die het brein beïnvloeden — bijdragen aan het “blijf-bij-mij-weg”-gevoel tijdens griep of verkoudheid. In die zin is zelfisolatie dus niet alleen onaangenaam voor de zieke, maar ook een sociaal en biologisch nuttige reactie.