Je kan soms aan het bladerdak van een bos zien welke vogels daar leven

In dit artikel:

Onderzoekers hebben vanuit de lucht grote delen van het Peruaanse Amazonegebied onderzocht om te bepalen wat de samenstelling van het bladerdak zegt over de vogels die er leven. Met spectrometers brachten ze onder meer verschillen in stikstof, fosfor, calcium, water en beschermende stoffen in bladeren in kaart. Op basis daarvan deelden ze het bos in zes typen in, die onder andere verschilden in bodem en vochtigheid.

De onderzoekers vergeleken deze kaart met gegevens over meer dan 1.300 vogelsoorten. In moerasbossen in het noorden kwamen relatief veel grotere, langzaam voortplantende vogels voor. Laaglandbossen die regelmatig overstromen, bleken juist vaker kleinere, kortlevende vogels en veel zangvogels te herbergen; deze soorten leggen doorgaans meer eieren. In lagergelegen delen van de Andes leefden bovendien vaker vogels die op meerdere manieren door mensen worden bedreigd dan in hoger gelegen bossen.

Volgens het team laten de resultaten zien dat de ecologische kwaliteit en werking van bossen niet alleen kan worden afgelezen aan hun oppervlakte of het aantal soorten. Bossen die op papier vergelijkbaar lijken, kunnen sterk verschillen in de eigenschappen die ze bieden en in de kwetsbaarheid van hun vogels. De verbanden zijn wel algemeen en gebaseerd op grootschalige verspreidingskaarten, waardoor uitzonderingen mogelijk zijn en de methode vooral geschikt is voor patronen op landschapsschaal.

De aanpak kan natuurbeschermers helpen gebieden gerichter te kiezen voor bescherming en middelen. In de toekomst zouden satellieten vergelijkbare metingen wereldwijd kunnen uitvoeren, zodat veranderingen in het bladerdak en de vogelgemeenschap op veel grotere schaal gevolgd worden.