Is vaginal seeding de microbioomhack voor je keizersnede-baby?

In dit artikel:

Het microbioom van pasgeborenen — de verzameling micro-organismen die hun darmen koloniseert — speelt een belangrijke rol in hun latere gezondheid. Baby’s die via een keizersnede ter wereld komen missen vaak de directe overdracht van moeders vaginale en darminhabitanten, en lijken daardoor een iets verhoogd risico te hebben op ontstekings- en stofwisselingsziekten zoals allergieën en obesitas.

Vaginal seeding is een eenvoudige ingreep die probeert dat tekort te compenseren: kort vóór een keizersnede wordt een gaasje enige tijd in de vagina geplaatst en direct na de geboorte over de huid en rond de mond van de baby gewreven, zodat moederlijke microben alsnog bij het kind terechtkomen. In ziekenhuizen gebeurt dit tijdens de operatie en wordt het uitgevoerd door het verloskundig team.

Wetenschappelijk bewijs is tot nu toe tegenstrijdig. Enkele onderzoeken (onder meer een studie uit 2021 van de University of California) toonden aan dat de darmflora van ingewreven keizersnedebaby’s meer lijkt op die van vaginaal geboren kinderen. Andere studies (zoals een onderzoek uit 2021 van de University of Auckland) vonden echter geen effect. Wanneer alle beschikbare studies worden samengenomen lijkt vaginal seeding mogelijk slechts gedeeltelijk de kolonisatie te herstellen, niet volledig.

Belangrijker nog: het is onduidelijk of eventuele veranderingen in het microbioom ook daadwerkelijk leiden tot betere gezondheid op de lange termijn. Bovendien is er bezorgdheid over de veiligheid — bijvoorbeeld de kans op overdracht van ziekteverwekkers van moeder op kind — zodat onderzoekers pleiten voor grotere, goed gecontroleerde onderzoeken die zowel effectiviteit als risico’s evalueren.

Kortom: vaginal seeding is een veelbelovende maar nog onzekere methode om de microbiële start van keizersnedebaby’s te beïnvloeden. Tot er robuust bewijs is over baten en veiligheid, adviseren veel deskundigen terughoudendheid.