In deze verdwenen stad gebruikten ze de wind als natuurlijke airco tegen de verzengende hitte

In dit artikel:

De oeroude stad Mohenjodaro, in het huidige Pakistan, laat zien dat slimme stadsplanning ook zonder airco voor verkoeling kan zorgen. In deze Indusstad, die rond 2600 v.Chr. ongeveer 35.000 inwoners telde, waren straten in een strak raster aangelegd, met smalle steegjes, dikke bakstenen muren en openingen die de heersende wind naar binnen leidden. Daardoor ontstond een soort natuurlijke ventilatie, terwijl schaduw en gebouwopzet de hitte buiten hielden. De stad beschikte bovendien over riolering, watertoevoer, badkamers, putten en markten — uitzonderlijk vooruitstrevend voor die tijd.

Nu zomers in Nederland steeds warmer worden, vraagt dit oude voorbeeld opnieuw aandacht. Onderzoeker Robbert Snep van Wageningen University wijst erop dat veel bestaande steden al vastliggen, waardoor een volledig Mohenjodaro-model lastig is. Bij nieuwe bouwprojecten is het wel verstandig om rekening te houden met windrichting, vooral met openingen in oost-westelijke richting als de zomerwind uit het oosten komt. Daarnaast kunnen meer bomen, parken, groene gevels en minder steen en asfalt helpen om steden koeler te maken. Moderne airco biedt weliswaar soelaas, maar is duur, energie-intensief en kan mensen juist binnen opsluiten. Daarom is een koelere, beter begaanbare stad volgens de deskundigen belangrijker dan ooit.