In beeld: dansen, burlen en andere moves waarmee dieren hun partner verleiden

In dit artikel:

Bij dieren gaat de verleiding op verrassend uiteenlopende manieren. Bij edelherten speelt het spektakel zich af vóór de daad: mannetjes tonen hun mannelijkheid met imposante geweien, hard burlen en zelfs door over zichzelf te plassen, omdat luidruchtigheid en sterke geur vrouwtjes aantrekken en toegang tot de dames bepalen.

De grijze kroonkraanvogel uit Afrika bouwt juist op samenwerking: paren zijn zeer monogaam en versterken hun band met ingewikkelde dansen die ze vrijwel alleen voor hun partner uitvoeren. Ook de grijze prieelvogel zet een show neer, maar op een andere manier: mannetjes besteden weken of maanden aan het bouwen en verfraaien van een prieel met glinsterende en kleurrijke versierselen, waarna ze een dans opvoeren om een kieskeurige vrouwtje te overtuigen.

Sommige strategieën zijn riskant. Mannetjes bidsprinkhanen sluipen met schokkerige bewegingen naar een feromoonzinnetje om niet op te vallen; wordt hij gezien, dan eindigt hij vaak als maaltijd van het veel grotere vrouwtje, soms zelfs na of tijdens de bevruchting. De blauwe mandarijnpitvis verandert ’s nachts in een promiscue show: mannetjes wuiven met borstvinnen, vrouwtjes kiezen vaak dagelijks andere partners en één man kan diezelfde avond met meerdere dames paren.

Bij giraffen draait veel om macht: mannetjes vechten (‘necking’) om seksuele rechten, en zulke confrontaties kunnen zo heftig worden dat seksueel gedrag zelfs tussen twee mannen voorkomt. Gemeenschappelijk is het motief: via gevecht, kunst, geur of gevaar proberen dieren partnerkeuze te beïnvloeden — een illustratie van seksuele selectie in de natuur.