Humberto hier: Brrrr Exit

In dit artikel:

Humberto beschrijft in persoonlijke stijl waarom hij groot voorstander is van de EU en hoe pijnlijk de gevolgen van de Brexit zijn. Hij begint met jeugdherinneringen aan een Interrailtrip langs Europese landen, munten en wisselkantoortjes, en aan de komst van de Kanaaltunnel (1994) die lange tijd het Verenigd Koninkrijk per trein met het vasteland verbond — iets wat volgens hem door de uittreding van het VK uit de EU is veranderd.

Hij zet de Britse referendumbeslissing van 2016 kort op een rij: op 20 februari werd het referendum aangekondigd, enkele maanden later stemde een krappe meerderheid voor vertrek. Als oorzaak suggereert hij nostalgie naar het ooit immense Britse wereldrijk en een gevoel van grootheidswaan bij sommige Britten. De feitelijke afrekening, zegt hij, volgt nu: in 2025 ziet Groot‑Brittannië volgens recent gepubliceerde cijfers flinke economische schade — het bbp ligt 6–8% lager, investeringen 12–18% achter, en de werkgelegenheid is 3–4% afgenomen — plus politieke onrust met zes premiers in negen jaar.

Humberto benadrukt ook het meerwaarde-aspect van de EU dat vaak over het hoofd wordt gezien: langdurige vrede tussen grote Europese landen en het gemak van vrij verkeer van mensen en goederen. Hij betreurt het verlies voor Britse reizigers en adviseert tegen imitatie (geen Nexit of Frexit) en praktisch: wie zonder paspoortgedoe wil reizen moet Parijs boven Londen verkiezen. Afsluitend toont hij nostalgie voor verdwenen munten zoals de Duitse mark en de lira, maar zijn boodschap is helder: de Europese samenwerking levert grenzeloze rijkdom en stabiliteit op — iets wat de Brexit volgens hem duur heeft betaald.