Hommels blijken meer last te hebben van zware metalen dan gedacht

In dit artikel:

Hommels blijken veel gevoeliger voor zware metaalvervuiling dan honingbijen, ook wanneer beide soorten in hetzelfde gebied foerageren. Uit onderzoek van de University of Cambridge, gepubliceerd in *Ecological Entomology*, blijkt dat hommels in Cambridgeshire in hun stuifmeel vaak twee tot zeven keer meer metalen zoals arseen, cadmium, chroom, kobalt, lood en tin verzamelen dan honingbijen. Ook in hun lichaam werd gemiddeld ongeveer drie keer zoveel vervuiling gemeten.

De onderzoekers bekeken kolonies van beide soorten in een gebied dat juist als relatief schoon geldt. Met pollenvalletjes en analyses van volwassen bijen maten zij hoeveel metaal de dieren oppikten. De uitkomst suggereert dat honingbijen niet altijd een goede graadmeter zijn voor metaalvervuiling in het landschap, omdat verschillende bijensoorten daar verschillend op reageren.

Volgens de onderzoekers speelt de leefwijze van de soorten waarschijnlijk een grote rol. Honingbijen vliegen verder, bezoeken meer bloemen en verdelen vervuiling daardoor over een groter gebied. Hommels blijven dichter bij hun nest, zijn vaak afhankelijk van minder voedselbronnen en kunnen door hun harige lichaam ook gemakkelijker vervuilde deeltjes opvangen. Zelfs als de gemeten concentraties meestal niet hoog genoeg zijn om direct dodelijk te zijn, kunnen ze wel de navigatie, voedselzoektocht en voortplanting van bijen schaden.

De wetenschappers waarschuwen dat ook plattelandsgebieden niet automatisch veilig zijn voor bestuivers. Tegelijk benadrukken ze dat bloemen planten zinvol blijft, omdat bijen voedsel nodig hebben en belangrijk zijn voor natuur en landbouw, ook in gebieden waar vervuiling voorkomt.